Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

LISI I AMANETIT ...

                                                                        
  LYSI  I AMANETIT

    Dielli ishte zhdukur perfundimisht ne thellesi te horizontit, duke ja leshuar vendin henes se plote , e cila kishte pushtuar majen e malit,  por rete e zeza, te cilat  tentonin te arinin  njera tjetren, shpesh here ja zbenin rezatimin henes, e hieja e tyre te shfaqej frikshem , ne ecje te stermadhuara ne konturet e tokes .

    Feshferima e eres sa vinte e shtohej, duke sjelle me vete nje lageshtire te ftohte, e zhurma e saj tretej  lugines se malit.  Tek  tuk degjoeshin te lehurat e ndonje qeni , si duket prania e nje stani, dhe kumbimi I zileve, ja shtonin pak  embelsine nates se egersuar. Udhetari vazhdonte  rugen  I vetmuar, e nder mend I kalonte finalizimi I amanetit,  eh sa kishte pritur nje moment te tille, ai ecte nxituar  qe historia  te mos e qortonte.       

    Deti  gjemonte rende, a thua te nxjere debore  ?  Tha me vete, nje ere e ftohte ja pershkoi faqen, por ai nuk donte tia dinte, me duart e ftohta si copa  akulli, ngriti  jakat e tallaganit te lesht, e syte pergjisme I kishte  fiksuar tek hena , e cila shdukej  midis reve  si nje dhelper  dinake , qe kerkon tu shpetoje gjahtareve.

    Para se te largohej nga shtepia , femija I vogel I del perparae kerkonte , qe te puthte te  atin , nje drithme I kaloi ne trup, ndersa e shoqja e percolli derisa u shduk ne eresiren e polte, dy pika lote ju varen OLIMBISE mbi mollezat e kuqe te faqeve , ndersa qeni I shtepise filloi qe te ulerinte, pse keshu tha me vete ? UDHETARIT, por prap e mblodhi veten si kur te mos kish degjuar asgje.

    Per nje moment u ul mbi nje gur te lemuar , te cilit vitet ja kishin hequr ashpersinee tij ,  dhe nxori  nga qillotat e leshta, nje uror dhe eshken dhe nxori nga brezi i leshte  , cibukun te cilin e kishte gdhendur vete me aq merak e mbushi me duhanin e forte dhe e thithi disa here , shtellungat e timit , nen driten e henes I ngjanin nje  ylberi magjik.  Mbasi shkundi  cibukun  mas shollit te opinges, I dha tupit perpera, ndersa kacurelat e zeza ja shtonin me shume fisnikerinee tij.

   I duhej dhe dy ore  ruge, UDHETARIT, qe te arinte ne vendin e duhur, ndersa gjemimi I thelle I shkeputi  mendimin, veteima ndricoi vendin  pereth, hena u shduk fare, rugetimi filloi qe ti veshtiresoej.

    Disa floke debore pershkuan faqen e tij, ajo filloi te binte shtruar . Ai kerkonte  neper xhepat e leshta urorin dhe sterallin,  qe ta ndihmonin sado pak ne naten e zeze, e cila ishte e pa mundur qe te ecje perpara.

    Por per cudi nje ulerime uqesh u degjuan qe po afroheshin ne drejtim te tij . AI e pa veten ne nje situate te veshtire, dhe nxori nga brezi nagantin te cilin e beri gati sa te shfaqeshin  ujqit,  kur paprimtas nga mrapa tij, degjoeshin  kercitje dhembesh te tmereshme dhe ulerima  renqethese te uqeve. Ai qelloi disa here ne drejtim te tire derisa harxhoi dhe fishekun e fundit,  por tetrheqja e tire ishte e pamundur , ata ishin shume te uritur, mezi e prisnin kete gjah ne nje nate te tille. Atehere ne mendje I kaloi vetetimthi mendimi se dhej qepur ne nje peme  dhe ashtu veproi  sin je keter  ,vetetmthi ju qep pemes, ndersa ujqit e prisnin me goje hapur , poshte pemes gjahun e aq kerkuar.               

    Debora vazhdonte te binte shtruar, I ftohti po shtohej, cdo gje pereth u mbulua prej saj,  pemet fillua te thiheshin  nga ngarkesa e madhe e debores,, UDHETARIT i ishte afruar gjumi, qepallat mezi po leviznin, fuqite po e linin, u mundua prape qe te shkrepte urorin, por ishte e pa mundur, por me nje levizje teper te sforcuar  nxori  cibukun qe ta vinte ne goje , por ai perfundoi ne gojen e uritur qe prisnin poshte pemes.           

    E ashtu  I shkrire plotesisht me pemen , u zhit ne endren e fundit, ju kujtua djali e puthura e tij dhe ulerma e qenit.

    Me buzet e ngrira te cilat mezi po I levizte filloi qe te mermeriste , KATUNDI  , katundi  duhet te shpetohet nje gjeme e madhe po ikanoset, nuk duhet qe ta braktisim ,  amaneti   amaneti  I te pareve, aritti  amaneti me ndihmen e eres, ariti ne katund para se te agonte.        

   Bashk me agimin ariti dhe amaneti, buzet e tija pergjisme te hapura dhe kacurelat e zeza, ja shtonin me shume fisnikerine e tij, lisi e pershendeti per te fundit here, duke shkundur gjethet e ngarkuara  AI psheretiti  ... LISI I AMANETIT.

3/11/2014 - Pater/Greqi
       Polo Cipa 

   



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου